«عادل عبدالمهدی» نخست وزیر عراق با برنامه ریزی هدفمند سفرهای خارجی خود که نخست با کشورهای منطقه (جمهوری اسلامی ایران و کشورهای عربی) آغاز کرد، طی هفته گذشته بغداد را به روابط تاریخی اش با اروپا بازگرداند.
به گزارش مرزنیوز و به نقل از ایرنا، برخی کارشناسان سفر هفته گذشته عبدالمهدی به آلمان و فرانسه – دو دوست اروپایی دیرینه عراق – را بخشی از رویکرد جدید بغداد در الهام گرفتن از سیاست های بین المللی اروپا می دانند که عبدالمهدی در جریان بسته اول تحریم های یکجانبه آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، چند ماه قبل از آن به صراحت پرده گشود و اعلام کرد که بغداد همانند اروپا مخالف این تحریم ها است.
در حالی که «دونالد ترامپ» رییس جمهوری آمریکا همچنان در انتظار سفر عبدالمهدی به واشنگتن است، اما نخست وزیر عراق با تاخیر این سفر، اولویت را به اروپا خصوصا دو وزنه مهم اتحادیه اروپا یعنی آلمان و فرانسه داد تا به نوعی این دو قدرت اقتصادی اروپا را قبل از سفر به آمریکا، وارد عراق کرده باشد.
امضای قرار داد ۱۴ میلیارد دلاری با شرکت «زیمنس» آلمان برای توسعه برق عراق در «برلین» با حضور عبدالمهدی و «آنجلا مرکل» صدر اعظم آلمان بی شک برای آمریکایی ها که شرکت «جنرال الکتریک» آمریکا ۱۶ سال است بر صنعت برق عراق خیمه زده و گفته می شود اساس مشکل عدم بهبود وضعیت برق عراق، کارشکنی های این شرکت بزرگ آمریکایی است، امضای این قرارداد و ورود قدرتمند آلمان ها به بازار برق عراق، ضربه بزرگی به شمار می رود.
آلمان و عراق یکی از ریشه دار ترین روابط را دارند که سوابق آن به اواخر قرن نوزدهم و احداث خط آهن «بغداد – برلین » می رسد که گرچه به اتمام نرسید اما عمق تاریخی این روابط را به وضوح نشان می دهد.
آلمان ها تا قبل از سقوط رژیم صدام نیز روابط نزدیکی با بغداد داشتند و به همین دلیل هرگز در جنگ ۹۱ و سپس اشغال عراق در ۲۰۰۳ شرکت نکردند و همواره سیاست آمریکا را نسبت به عراق به باد انتقاد گرفته اند.
عبدالمهدی بعد از آلمان عازم فرانسه – سرزمینی که سال های طولانی معارضه علیه رژیم دیکتاتوری صدام را در آن سپری کرد و از معدود معارضان عراقی است که به زبان فرانسه تسلط تام دارد و از دوستان نزدیک فرانسوی ها به شمار می رود.
«ایمانوئل مکرون» رییس جمهوری فرانسه نیز در استقبال از این دوست قدیمی کم نگذاشت تا جایی که خود عبدالمهدی در کنفرانس خبری مشترک با مکرون گفت: «از وقتی هواپیمای مان در خاک فرانسه به زمین نشست احساسی خاص داشتیم و عمق روابط دیرینه صدها ساله که با فرانسه داریم را حس کردیم.»
حاصل گفت وگوی های عبدالمهدی و مکرون امضای یک توافقنامه جامع همکاری راهبردی بین دو کشور است که حوزه های زیربنایی مهمی را شامل می شود.
عبدالمهدی در دیدار با مدیران ارشد شرکت های بزرگ فرانسه از جمله دو غول نفتی «توتال» و «تاس» و شرکت بزرگ «آلستوم» متخصص در ترابری و انرژی، دو شرکت «ADP» و «ایرباس» متخصص در زمینه حمل و نقل هوایی و تجهیزات فرودگاهی حوزه های مهم سرمایه گذاری در عراق را تعریف کرد.
به گفته وی، حوزه های اقتصادی، نفت، صنایع، حمل و نقل، ارتباط و زیرساخت ها مهمترین حوزه های سرمایه گذاری در عراق هستند.
ایمانوئل مکرون نیز بعد از امضای توافقنامه همکاری های راهبردی که بر آن نام «نقشه راه راهبردی» نهاده شده در کنفرانس خبری مشترک با عبدالمهدی در جمعه گذشته در پاریس گفت که «این توافقنامه دارای ابعاد نظامی، امنیتی و اقتصادی است.»
وی از اولویت های همکاری بین دو کشور را مبارزه با تروریسم ذکر کرد و گفته است که پاریس می خواهد که همچنان شریک اساسی در امنیت عراق باشد.
مکرون در زمینه اولویت دوم فرانسه، مشارکت در بازسازی عراق ذکر کرده و گفته است که یک میلیارد یورو برای بازسازی زیرساخت های عراق اختصاص داده است.
وی همکاری در بخش های اقتصادی، آموزش و فرهنگ را از دیگر حوزه های همکاری بین دو کشور ذکر کرده است.
دو مقام بلند پایه عراقی و فرانسی به قصد یا بدون قصد از ورود به حوزه های اقتصادی خصوصا در زمینه ترابری به ویژه بحث فرودگاه ها و بهبود حمل و نقل هوایی عراق و همچنین ورود شرکت های نفتی فرانسه در بازار نفت عراق خودداری کردند.
فرانسه همانند آلمان نیز از معدود کشورهایی است که هرگز نه جنگ ۹۱ و نه اشغال عراق در ۲۰۰۳ توسط آمریکا را تایید کرد و همواره منتقد سیاست های واشنگتن نسبت به بغداد بوده است.
بی شک ورود اینگونه قدرت های بزرگ اروپایی به عراق با توجه به تاثیری که بر اقتصادی عمومی اتحادیه اروپا خواهند گذاشت برای آمریکای ترامپ که اصولا مخالف قدرت گرفتن اتحادیه اروپا است، چندان نباید به کام کاخ سفید شیرین باشد.
عبدالمهدی همانگونه که به دور از هیاهوی رسانه ای دوشنبه گذشته (۹ اردیبهشت ماه) سفر را به اروپا آغاز کرد و امروز شنبه ۱۴ اردیبهشت ماه به بغداد بازگشت، به دور از همین هیاهوها نیز می خواهد همچنان روابط بغداد و اروپا را به جلو براند.
تنوع همکاری ها و سرمایه گذاری های خارجی، رویکردی است که دولت عراق در مرحله جدید در پیش گرفته و در عین حال الهام گرفتن از سیاست های برخی بازیگران بزرگ منطقه ای برای توجیه سیاست های منطقه ای و بین المللی عراق، خط مشی است که بسیاری از کارشناسان و شخصیت ها و رهبران سیاسی عراق آن را نیز نیز تایید کرده اند.
باوجود همه اینها، این سوال باقی می ماند که آیا آمریکا به این رویکرد جدید بغداد در وارد کردن رقبای جدید به عراق تن می دهد یا ترامپ در لحظه ای از لحظات ممکن است با یک تصمیم غیرمنتظره، همه این بافته های دولت عراق را رشته کند؟
