پس از رویدادهای اخیر در مرزهای مشترک و اعلام مواضع رسمی توسط دولتهای جمهوری اسلامی ایران و پاکستان، سیگنالهای مثبتی از سوی همسایه شرقی مبنی بر اراده پاکستان برای تعامل با ایران و رسیدگی به مسائل فی مابین از طریق دیپلماسی احساس میشود.
ابتدا این مقدمه مهم را عرض کنم که نیروهای مسلح ابزار سیاست خارجی کشورها هستند، نظامی ها جایگاه سیاست گذاری ندارند، این قانون درباره پاکستان صدق نمی کند، پاکستان در خدمت ارتش این کشور قرار دارد.
کافی است موضع سخنگوی وزارت امور خارجهپاکستان را در نظر بگیرید که گفت: ما سالهاست بر مناطقی که ایران به آنجا حمله موشکی کرده، حاکمیت نداشتیم. آیا این نوع موضع گیری نشانه اعتراف ضمنی بر محق بودن ایران در عملیات موشکی اخیر و برخورد با تروریستهای تکفیری نیست؟
غرب باید متوجه شود حمایت از رژیم غاصب اسرائیل با سودای امنیت تنگهها و آبراهها همخوانی ندارد و از این پس با ادامه حمایت از رژیم غاصب اسرائیل، تنگه امنی برای آن باقی نمیماند.
احضار سرپرست سفارت افغانستان به وزارت خارجه پاکستان بر سر تازهترین حمله تروریستی در نزدیکی مرزهای مشترک روابط تنش آلود این دوهمسایه را وارد مرحله جدیدی کرد که به تعبیر یک کارشناس ارشد پاکستانی امور افغانستان، خطر چرخش این وضعیت به یک تهدید بالقوه رویارویی دو کشور جدی است.
موفقیت سرباز مصری در عبور از مرز با اسرائیل و حرکت آزادانه در خاک اسرائیل پس از تیراندازی به سمت نظامیان اسرائیلی و پیش از آن که کشته شود، نشان می دهد مرزبانان اسرائیلی برای مقابله با چنین رویدادی آماده نبوده اند.
تنش ها در مرز ایران و افغانستان از دیروز به اوج خود رسیده و باعث شهادت دو تن از مرزبانان کشور شده است.
