مقام رسانه ای افغان؛
شهادت صارمی نقطه عطفی در نگاه رسانه ها به افغانستان شد

وی گفت که رسانه های ایرانی در کنار این که در جامعه افغان قربانی داده بودند یک بار دیگر با توجه به این قربانی با نگاه مملو از عاطفه به رسانه ای و نهادهای اطلاع رسانی افغانستان با توجه به شرایط سخت آن زمان و حاکمیت طالبان توجه وِیژه کردند.
وی یادآوری کرد که شهادت صارمی در زمانی اتفاق افتاد که رابطه شهروندان عادی افغانستان با بیرون از کشور در حوزه ارتباط خبری قطع بود و صارمی و تعداد معدودی خبرنگار دیگر بودند که واقعیت وضعیت موجود آن مقطع افغانستان را پوشش و بازتاب می دادند و در شرایطی کار می کردند که در افغانستان خبرنگار زیادی چه از داخلی یا خارجی وجود نداشت.
وی گفت از چند خبرنگار خارجی که در افغانستان فعالیت می کردند یکی هم صارمی بود که متاسفانه زنده از این کشور خارج نشد و این کار رابطه ما را با کشور هم زبان، همسایه و هم فرهنگ مان یعنی ایران در آن وقت قطع کرد.
وی به خطراتی اشاره کرد که در زمان حضور و فعالیت صارمی برای خبرنگاران در افغانستان وجود داشت و شهادت او را نمادی آشکار برای اثبات بی باوری گروه طالبان نسبت به آزادی بیان، فعالیت رسانه ها و چرخش آزاد اطلاعات خواند.
خلوتگر افزود که علاوه بر آن که صارمی در مکانی دیپلماتیک به شهادت رسید که براساس قوانین بین المللی هیچ شخص و گروهی حق ورود به آنجا را نداشت و علاوه بر آن کشتن دیپلمات ها و خبرنگار این جرم ورود را مضاعف می سازد که خود این نکات نیز روشنگر ماهیت قاتلان است .
به باور این فعال رسانه ای افغانستان، اثر منفی این حادثه نیز کوچک نبود زیرا این عملکرد طالبان فرصت را برای کار خبرنگاری در این کشور تاریک و حتی مدتها ناممکن نشان داد.
خلوتگر گفت که در آن مقطع که او روند این حادثه را از طریق رسانه ها دنبال می کرد و با تماس هایی که با خبرنگاران و دیپلمات ها انجام می شد ، شنیده بود که عاملان این رویداد افغان نبودند و او شائبه قتل توسط نیروهای خارجی همکار با طالبان را با انگیزه های سیاسی امری وارد دانست.
وی افزود که به یاد دارد در آن زمان خبری به نقل از یکی از دیپلمات های گرفتار در کنسولگری ایران در مزارشریف منتشر شد که گفته بود، مهاجمانی که در کنسولگری را می کوبند و هر لحظه به آن نزدیک می شوند به زبان غیر از زبان های رایج در افغانستان حرف می زنند.
به باور وی از طرف دیگر این موضوع نشان دهنده آن است که نیروی خارجی متجاوز نیز آن وقت در افغانستان بشدت به مسائل این کشور از جمله کار خبرنگاران حساس بودند.
رئیس نی گفت که شهادت صارمی در آن وقت تحولی را نیز بوجود آورد و آن این بود که توجه رسانه های ایرانی به وضعیت افغانستان جلب شد و تلاش کردند که به بهانه این حادثه خبرنگاران و جامعه خبری افغانستان را در آن شرایط دشوار کمک کنند.
خلوتگر بزرگداشت از یک رویداد را برای هر صنف از جمله صنف خبرنگار برای بازخوانی و تداوم کار آنها مهم دانست و گفت که کار خبرنگاران نهایت خطر و اهمیت است و بزرگداشت از روز خبرنگار به ما فرصت می دهد تا بازخوانی که در آن زمان چه وضعیتی داشتیم و چگونه جامعه خبرنگاری و مردم افغانستان را بخاطر داشته باشیم و این مهم است و البته در عین حال شهادت صارمی جبران ناپذیر است.
به اعتقاد وی برخی از افراد همانطوری که در جریان حیات خود بر جامعه بشری تاثیر گذار هستند بعد از مرگ نیز به نحوی این تاثیر گذاری خود را تداوم می بخشند که خوشبختانه صارمی از جمله این گونه افراد است.
محمود صارمی متولد سال ۱۳۴۷ در روستای چهاربره شهرستان بروجرد از توابع استان لرستان ایران است که ماهها در دوران دفاع مقدس شهادت را در نبرد با متجاوزان در جنگ تحمیلی طلب می کرد اما در سال ۱۳۷۷ پس دو سال مسئولیت نمایندگی دفتر ایرنا در افغانستان توسط متحجران و خوارج زمانه خود در شهر مزارشریف مرکز استان «بلخ» در شمال افغانستان به شهادت رسید.

مقام رسانه ای افغان؛شهادت صارمی نقطه عطفی در نگاه رسانه ها به افغانستان شد