یکی از ویژگیهای تمدن انسانی، افزایش مستمر قدرت مداخله در محیط طبیعی و اجتماعی است. پیشرفت علم و فناوری، ظرفیت انسان را برای تغییر شرایط زیستی، کنترل بیماریها، افزایش تولید، مدیریت منابع و دستکاری فرآیندهای طبیعی بهطور چشمگیری افزایش داده است. بااینحال، افزایش قدرت مداخله الزاماً به معنای افزایش توانایی شناخت و مدیریت پیامدهای آن نیست.
هر چه بیشتر به جهان هستی مینگرم و در آن غور میکنم، پرسشهای بیپاسخ بیشماری در ذهنم رژه میروند تا به گفته مولانا رهنمون میشوم
«ز کجا آمدهام، آمدنم بهر چه بود
به کجا میروم آخر، ننمایی وطنم»
چنین میاندیشم که شاید هیچکس آنگونه که هست، اسرار جهان را نمیداند.
رئیس پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با تأکید بر اینکه تفکیک میان جهان واقعی و مجازی برای نسل جوان به تجربهای یکپارچه تبدیل شده است، خواستار عبور از سادهسازیهای رایج در بررسی وضعیت کودکان و نوجوانان شد و بر ضرورت تولید دادههای ملی و مبتنی بر شواهد برای فهم دقیق «اجتماعیشدن در محیط الگوریتمی» تأکید کرد. (بیشتر…)
انرژی یکی از مهمترین عوامل شکلگیری و توسعه جوامع انسانی است. از روشنایی خانهها و گرمایش و سرمایش ساختمانها گرفته تا حملونقل، صنعت و تولید مواد غذایی، تقریباً تمام فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی به مصرف انرژی وابسته هستند. افزایش جمعیت، توسعه شهرنشینی و رشد صنایع باعث شده است تقاضا برای انرژی در جهان افزایش یابد. در چنین شرایطی، صرفهجویی و استفاده بهینه از انرژی به یکی از مهمترین راهکارهای کاهش هزینهها، حفظ منابع طبیعی و مقابله با آلودگیهای زیستمحیطی تبدیل شده است.
رییس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان حفاظت محیط زیست با تأکید بر اینکه چالشهای زیستمحیطی دریای کاسپین مرزهای سیاسی نمیشناسد، گفت: حفاظت از این پهنه آبی نیازمند همکاری و اقدامات هماهنگ همه کشورهای ساحلی است و تصمیمات اجلاس کنوانسیون تهران باید از سطح تعهدات سیاسی فراتر برود و به اقدامات مشخص، قابل اندازهگیری و پیگیری منجر شود.
وقتی پای امنیت فرزندان به میان میآید، بسیاری از والدین به ابزارهای ردیابی دیجیتال پناه میبرند، ابزارهایی که قرار است آرامش خاطر بیاورند اما گاهی بیآنکه متوجه باشیم، مرز مراقبت را پشت سر گذاشته و به کنترلگری پنهان تبدیل میشوند.