«نقطه صفر مرزی»؛ اصطلاحی که بسیاری از ما آن را در اخبار، گزارشهای تلویزیونی، فیلمها و روایتهای مربوط به مرزهای کشور شنیدهایم. گاهی گفته میشود نیروهای مرزبانی در نقطه صفر مرزی مستقر هستند، گاهی از وقوع حادثهای در نقطه صفر مرز خبر میرسد و گاهی نیز مسافران و گردشگران از سفر به این مناطق سخن میگویند. اما واقعاً نقطه صفر مرزی کجاست و چه تفاوتی با سایر مناطق مرزی دارد؟
شهدای مرزبانی، پاسداران خاموش امنیت و آرامش در مرزهای گسترده جمهوری اسلامی ایران هستند؛ مردانی که برای حراست از تمامیت ارضی کشور، مقابله با ناامنی و حفاظت از جان و مال مردم، جان خود را در راه وطن فدا کردند. با وجود نقش مهم و اثرگذار این شهدا در تأمین امنیت ملی، نام و یاد بسیاری از آنان آن گونه که شایسته است در حافظه عمومی جامعه و تولیدات فرهنگی کشور بازتاب نیافته است. در این میان، انتشار «تمبر یادبود شهدای مرزبانی کشور» میتواند اقدامی مؤثر برای پاسداشت ایثار آنان و انتقال فرهنگ شهادت به نسلهای امروز و آینده باشد.
بازگشایی مرز سومار در شهرستان گیلانغرب به روی زائران در اربعین امسال برای نخستین بار، یکی از دستاوردهای مهم دولت چهاردهم در توسعه مسیرهای زیارتی غرب کشور است؛ اقدامی که با پیگیریهای ملی و استانی، اختصاص بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان اعتبار و اجرای طرحهای زیرساختی در پایانه و راههای دسترسی، ظرفیت تازهای را در کنار مرز خسروی برای تردد زوار ایجاد کرد و سومار را در مسیر تبدیل شدن به مرزی با کارکرد همزمان زیارتی، تجاری و ترانزیتی قرار داد.
وقتی پای امنیت فرزندان به میان میآید، بسیاری از والدین به ابزارهای ردیابی دیجیتال پناه میبرند، ابزارهایی که قرار است آرامش خاطر بیاورند اما گاهی بیآنکه متوجه باشیم، مرز مراقبت را پشت سر گذاشته و به کنترلگری پنهان تبدیل میشوند.
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی با تاکید بر ضرورت بازتعریف و تعمیق مناسبات گردشگری ایران و عراق گفت: پیشنهاد نخستوزیر عراق برای افزایش مبادلات گردشگری میان دو کشور باید به یک برنامه عملیاتی، زمانبندیشده و قابل ارزیابی تبدیل شود تا با طراحی سازوکارهای مشترک، ظرف یکسال آینده گردشگری میان ایران و عراق به مرز پنج میلیون نفر برسد.
مرز، صرفاً خطی بر روی نقشه نیست؛ مرز، نقطه آغاز حاکمیت، امنیت، هویت و تمامیت ارضی یک کشور است. هر وجب از مرزهای جمهوری اسلامی ایران، روایتگر تاریخ، مقاومت، تعامل، تجارت و زندگی میلیونها ایرانی است که در دورترین نقاط کشور، پاسدار امنیت و اقتدار سرزمین خود هستند. با وجود این اهمیت راهبردی، هنوز جای یک مناسبت مستقل و فراگیر با عنوان «روز ملی مرز» در تقویم رسمی کشور خالی است؛ مناسبتی که بتواند اهمیت مرز، نقش مرزبانان، جایگاه مرزنشینان و ظرفیتهای اقتصادی، فرهنگی و امنیتی مناطق مرزی را در سطح ملی بازتعریف کند.
امروزه صنعت گردشگری یکی از مهمترین عوامل توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشورها به شمار میرود.
استان اردبیل به عنوان یکی از مهمترین قطبهای تولید عسل طبیعی در ایران، ظرفیتهای کمنظیری در حوزه زنبورداری، گردشگری، کشاورزی و صنایع وابسته دارد. شرایط اقلیمی مطلوب، مراتع سرسبز، تنوع گیاهان دارویی و گلهای وحشی، به ویژه در دامنههای کوه سبلان، موجب شده است که عسل اردبیل از کیفیتی ممتاز و شهرتی فراگیر برخوردار باشد. با وجود این مزیت ارزشمند، هنوز جای رویدادی بینالمللی که بتواند این ظرفیت را به جهان معرفی کند، خالی است. برگزاری «فستیوال جهانی عسل در اردبیل» میتواند نقطه عطفی در توسعه اقتصادی، فرهنگی و گردشگری این استان باشد و نام اردبیل را به عنوان پایتخت عسل طبیعی در سطح بینالمللی مطرح کند.
