سلامت، تنها به معنای بیمار نبودن نیست. ممکن است فردی هیچ بیماری شناختهشدهای نداشته باشد، اما به دلیل تغذیه نامناسب، کمتحرکی، بینظمی در زندگی و نداشتن نشاط و پویایی، به تدریج در مسیر فرسودگی جسمی و روحی قرار گیرد. در مقابل، انسان سالم کسی است که آگاهانه برای حفظ توان جسمی، آرامش روانی و کیفیت زندگی خود تلاش میکند. در واقع، مرز میان انسان سالم و انسان ناسالم، همیشه یک خط مشخص و ناگهانی نیست؛ بلکه مجموعهای از انتخابهای کوچک و روزمره است که به مرور زمان، سرنوشت سلامت انسان را رقم میزند.
سلامتی یکی از ارزشمندترین سرمایههای انسان است؛ سرمایهای که حفظ و تقویت آن، بیش از هر چیز به سبک زندگی و انتخابهای روزمره افراد وابسته است. در دنیای امروز که کمتحرکی، تغذیه نامناسب، فشارهای روحی و زندگی ماشینی به بخشی از واقعیت زندگی بسیاری از مردم تبدیل شده، ورزش میتواند مرز میان بیماری و سلامتی را جابهجا کند. شاید به همین دلیل بتوان گفت مرز سلامتی با ورزش تغییر میکند؛ زیرا فعالیت بدنی منظم قادر است کیفیت زندگی انسان را در ابعاد جسمی، روحی و اجتماعی متحول سازد.
