مرز ایران و ترکیه، جایی که قرار بود گذرگاه تجارت و تعامل باشد، حالا به صحنه ای از عبورهای پنهانی، هراس شبانه و روایت هایی تکان دهنده از قاچاق بدل شده است. در دل کوهستانهای سرد و صعبالعبور، قانون گویی جا مانده و جان انسانها در ازای بسته هایی بی نام و نشان معامله می شود.
برای برخی هم این پرسش ایجاد شده که چرا با وجود کمبود شدید بارش برف و باران در کشور به فاصله یک مرز، در کشور ترکیه بارش برف رخ میدهد.
علیرغم همه پیشبینیها اما امارها نشان میدهد بارش باران در ایران نسبت به گذشته نصف شده است، تناقضی که حالا سبب شده حرف و حدیثهای زیادی درباره ابر دزدی و موانع غیر طبیعی برای ورود ابرهای باران زا به ایران شنیده شود.
همه چیز از یک عکس شروع شد، عکسی که در فضای مجازی دست به دست چرخید تا سبب ساز تولد یک ایده باشد، ابردزدی در مرز ایران و ترکیه همان ایدهای شد که طی چند روز گذشته حسابی بحث برانگیز شده است.
حدود هفتاد هشتاد سال پیش مرز به معنای کنونی وجود نداشت. حد و مرز دو کشور نهایتا با سنگ چین مشخص می شد.
سیلوانه در آذربایجان غربی، مکانی از بهشت با هوایی پاک و سرشار از اکسیژن خالص در نزدیکی مرز ایران و ترکیه است.
آذربایجانغربی با وجود همسایگی با سه کشور خارجی و نزدیک هزار کیلومتر مرز مشترک با آنها از امنیت و آرامش مثالزدنی برخوردار بوده و مرزبانان با عشق به وطن از کیان میهن محافظت میکنند.
